NERELERDE MİYİM, BURALARDAYIM

20/01/2008

Nerelerde olduğumu merak edenler için söylüyorum, zamanımın çoğu şu sıralar Eminönü'nde çarşı pazarda geçiriyorum, efendim şu aralar tatlı bir telaş içerisindeyim, kardeşim Bilal'e kız isteyip söz yüzüklerini takacağız inşallah. Tabi isteyeceğimiz kız Konya'da olunca telaşımız bir kat daha artıyor. Kısmetse 30 Ocakta yola çıkıp 2 Şubatta döneceğiz.

Bu arada Konyalı arkadaşlardan düğün adetleriyle ilgili tüyolar almak istiyorum, gelin Ayşem özellikle senden, keşke şu anda Konya'da olsaydın seni de görürmüydüm acaba, düğünde inşallah orada olursun, zira bu yöreden daha önce kız alıp vermemiştik, adetleri nasıldır merak ediyorum.

Taaa İstanbul'lardan kalkıp kız istemeye elimiz boş gitmeyelim diye söz bohçası yapıyoruz, içerisinde süprizleri olan bir bohça olacak, süprizlerin görünmemesi için buradan yazamıyorum ama gerçekten çok orjinal şeyler yaptım ellerimle, aslında kendimi zor tutuyorum bunları yayınlamamak için, ama gelin kızımıza süpriz olsun diye yapamıyorum, bohçası, çiçeği tamam, bir çikolata işi kaldı onu da son günü alacağız, inşallah sözden sonra koyacağım yada yola çıkmadan koyarım herhalde, işte böyle neredeyse iki haftadır o çeyizci senin bu mağaza benim dolaşıyorum. Tabi yanımda arkadaşlarım da benimle birlikte telef oluyorlar zavallıcaklar.Beni yalnız bırakmayarak alışverişlerimde yardımcı oluyorlar.Allahtan işyerim Eminönüne çok yakın öğle saatinde alışveriş işini hallediyorum, böylelikle eve gidince çocuklara ayırdığım vakitten de çalmamış oluyorum, ama kızlar aldıklarımı, yaptıklarımı bir kıskanıyorlar sormayın,

-Anne biz evlenince de bunlardan bize de yapsana, diye tutturuyorlar, şimdiden garantiye alıyorlar çeyiz işini.

Annem (rahmetli) kardeşlerime bazı çeyizler yaptırmıştı hayattayken, ben de onları kendi evime getirmiştim, geçen akşam çeyizlerini önlerine açıp Bilal'e gösteriyorum

-hangilerini beğeniyorsan onlardan koyalım sana diye, o da beğendiklerini ayırıp kenara ayırıyor, beğenmediklerini de Akif'in olsun diyor, gülmekten öldük, Akif koştura koştura çeyizlerin başına gelip kendince güzellerini seçiyor, kalanları da Mahmut'a kalsın diyor, zavallı Mahmut yokluğundan faydalanıp çeyizlerin güzellerini bölüştüler valla bir an önce gelde sahip çık çeyizlerine. En son aradığında Çin'deymiş, Allah kavuştursun bizlere.Akif ikide bir düğünde damat alayı oynıycam diyor, Abim damat oluyor, sırada bana geliyor, abim damat oluyor sırada bana geliyor, tekrarlayıp tekrarlayıp duruyor.Dur oğlum hele büyükler evlensin sıra sana da gelir.

Evde herkes heyecanlı ikide bir birbirimizi arıyoruz, babam, yengelerim, Bilal, sürekli ne haber, ne yapıyorsunuz, ne zaman gidiyoruz, bildiğimiz şeyleri bile tekrar tekrar soruyoruz birbirimize,

O kadar heyecanlıyım ki anlatamam, yüreğim her an kıpır kıpır, ilk defa tek başıma bu kadar ayrıntı içine girdim, herşeyin çok güzel olmasını istiyorum, dilerim herşey kardeşim ile müstakbel eşinin gönlünce olur, bizler ise sadece bazı yükleri onların üzerinden almak için uğraşıyoruz.

Konya'nın adetine göre nişan kına gecesinin gündüzünde yapılıyormuş, yani öğleden sonra nişan, akşama da kına yakılıyormuş, bu adeti ilk defa duydum, her yörenin bir adeti var işte, ertesi günüde gelin çıkarma oluyormuş, bizde nişanı ve kınayı Konya'da düğünü ise İstanbul'da yapacağız, şimdiden bunun içinde telaş yapıyorum, Haziran'ın ilk haftası düğün olacak yani okullar henüz kapanmamış oluyor, çocuklar nasıl gidecek ne yapacağız bilmiyorum doğrusu.Sözden hemen sonra nişan ve kına hazırlıklarına başlayacağım, ayrıntı çok, nişan bohçası, kına kesesi, sepeti, tepsisi, başörtüsü, kıyafeti derken o kadar çok şey varki, bende bunların hepsini yapmak istiyorum Allah kısmet ederse.

Böyle işte anlayacağınız çok yoğunum dostlar, bu öğlen yine Eminönündeyim kısmetse değişim yapıp son eksiğim olan parfümünü de alıp bitireceğim bohça işini...