10 Nisan 2008
Merhaba yeni bir güne daha başlıyoruz. Yine işe geldik. Hergün aynı şey ömürden gidiyor işte.
Dün küçük kızım Gülsüm'ü işe getirmiştim. O kadar uslu durdu ki inanamadım bazen şu kıza hayret ediyorum evde o kadar yaramazlık yapıyor, bazen bana hatta eziyete varan davranışlar yapıyor ama işe gelince de bir o kadar uslu aklım almıyor. Dün bütün gün beni öperek, elimi tutarak gizli gizli elimi öperek geçirdi. Hatta onu gören herkes "bugün seni bize götüreyim mi sorularına öyle inandı ki gerçekten götüreceklerini zannedip yanımdan hiç ayrılmadı. Eve dönerken serviste öyle bir uyudu ki eve geldiğimizde zor uyandırdım.Eve gidince Beyza hanımın sorgu dolu bakışlarıyla karşılaştık."Gülsüm'ü götüreceğini niye söylemedin" "niye götürdün" gibi laflar söyledi, Allahtan GÜLSÜM kolunu açıp "bak benden kan aldılar, ben kan hastası olmuşum biliyormusun" deyince hasta olduğu için götürdüğümü düşündü.Beyza dün yine Türkçe defterini okulda unutmuş numarası yapıp bir ödevden sıyrılma başarısı gösterdi