ŞİMDİ OKULLU OLDUK, EĞİTİM SANCILARIMIZ

24/09/2009

Nice bayramlara sevdiklerimizle sağlık ve afiyetle kavuşmamız dileklerimle öncelikle geçmiş bayramınızı tebrik ederek başlıyorum.

Bayram telaşından önce bizim evde Gülsüm'ün okula başlama telaşı vardı, çok şükür küçük kızımız da artık l. sınıfa başladı, anaokulu nedense bana hani gerçek okulmuş gibi gelmiyor, yani aslında eğitim hayatının ilk başlangıcı açısından çok önemli ama gerçek anlamda disiplin ve okuma yazma gibi faaliyetler başlamadığından ben çok fazla ciddiye almamıştım.

İşte şimdi 2. kez (Beyza'da bu tecrübeyi yaşamıştım) paçalarım tutuştu, formasıydı, çantasıydı, ayakkabısıydı derken nihayet Gülsüm'de benim tabirimle gerçek anlamda okullu oldu artık.

Gülsüm tahmin ettiğim gibi hatta tahminimin de ötesinde hiç uyum sorunu yaşamadım, ilk günden çok ciddiye aldı okula gitme işini, biraz geç yattığından, zira yaz rehavetinden kurtulamamıştı, sabah erken kalkmanın dışında zorlanmadık, uykusu açılınca koştura koştura okula gittik, geçen seneki ana sınıfından 5 arkadaşı yine aynı sınıftalar, özellikle çok samimi arkadaşı Begüm'ü görünce çıldırdı bizimkisi, çok memnun olduk, ayrıca apartmandan Melisa da bizim sınıfta olunca keyfine diyecek yoktu, hele ki öğretmenimiz tam bir süpriz oldu, Beyza'nın kreşten anaokuluna daha sonra da ilkokulda da halen aynı sınıfta olan samimi arkadaşı Damla'nın annesi Nurhan hanım Gülsüm'ün öğretmeni oldu, dolayısıyla iletişim konusunda hiç yabancılık çekmedik, hemen tanıdık birbirimizi, hatta çalışmıyor olmasaydım Nurhan hanım sınıf annesi seçmişti beni, ama ne yazıkkı çalıştığım için kabul edemedim, çok anlayışlı ve uyumlu bir öğretmen olarak değerlendirdim.

Ama ne yazıkki bugün eşimden aldığım duyumlardan snıftaki veliler bu gün itibariyle öğretmeni canından bezdirmeyi başarmışlar, sordukları saçma sapan sorular ve yarattıkları sorunlar nedeniyle bu gün derse bile başlayamamışlar. Artık bundan sonraki günlerde de yine aynı şekilde anlayışlı davranırmı bilemem, bildiğim birşey varsa biz toplum olarak yumuşak bir yüz gördüğümüzde hemen astarını sormaya başlarız, yani daha amiyane bir tabirle tepesine çıkarız.

Müdürümüzün 1000 kişilik okulu geçtiğimiz senelerde 1800 kişiye çıkarmasıyla bu sene okulumuzda eğitimi kördüğüm noktasına getirdi, mahellemizde yeni bir okul yapıldı, Milli Eğitim Bakanlığı -e okul sistemine göre l. sınıfların kayıtlarında mahalleyi ortadan ayıran ana caddenin bizim tarafımızda kalan sokaklarını mevcut okula, caddenin karşı sokaklarını ise yeni okula yapmıştı, bizim işgüzar müdür ise artık doluluktan okulda açacak yeni birinci sınıf şubesi bulamadığından, Milli Eğitim Bakanlığınca mevcut okulumuzda okumayı hak eden bizim çocuklarımızı da yeni okula göndermeyi uygun bulmuş, yani bizim oturduğumuz siteye beş adım mesafede olan okulu bırakıp en az 2 km uzaklıktaki üstelikte oldukça dik bir yokuşta inşa edilen okula gitmeye zorladı bizi. Tabii biz veliler oldukça tepki göstererek sonunda kabul ettirdik kendimizi okulumuza.

Okul alışverişi filan derken alıştırma haftasını bitirdik ve bu gün itibariyle başladılar yeni bir eğitim yılına..

Allah tüm çocuklarımıza zihin açıklığı versin, velilere de sabır ve kolaylıklar...