YÜREK SIZIM

Bir yanım sevinçi bir yanım hüzünlü,

Çok şükür bu yılda da gülücüklerimle birlikte sağsalim eriştik anneler gününe. Dünyanın en büyük hazinelerini bağışlasalar annelere, yine de evladının bir gülücüğüne, bir bakışına bir öpücüğüne, bir anlık soluğuna değişilir mi? dersiniz elbet hayır değişilmez. Allahın kadınlara yaşattığı bu en ulvi sevgiden öte bir sevgi olabilr mi? hem öyle bir sevgi ki bu hiç azalmayan, hatta yıllar geçip de onlar kocaman insanlar olsa da sevgisi içimizde büyüyen, hem karşılığında hiçbir beklentisi olmayan bir sevgi. Bence evladın bir 'ANNE' diye seslenişi tüm BU sevginin, emeğin karşılığı,

Küçücük bir bebek bile doğumundan itibaren anneyi kokusundan tanır, sonra annesini gözleriyle takip eder, biz sadece gözlerine bakıp ta anlamazmıyız onun ihtiyaçlarını, gözlerden kalbe inip oradan sevgi ve merhamet duygusuyla yoğrulan bir güçle, bıkılıp usanmadan yerine getirilir mezmi istekler, hep korkulur eksik birşey yapılıyor mudur diye, öyle ya anne karnım aç diyemez, o yüzden midir acaba bütün gün gün ne yedirsek, aç mı kaldı, azmı geldi diye, düşünüp durduğumuz, altım kirli diyemediğinden mi, bakılır altına her ağladığında......
sonra beklenen gün gelir ve nihayet ANNE kelimesi çıkar ağzından, bizi dünyanın en mutlu insanı eder ve Allah ömür verdiği müddetçe devam eder bu kelimeyi söylemeye, her anne deyişiyle aczini dile getirir ve her daim bize muhtaç olduğunu aslında anneliğin de hiç bir zaman önemini yitirmediğini gösterir. Anne ben açım, anne ben tokum, anne uykum geldi, anne su ver, anne şu soruyu yapamadım, anne sınavım kötü geçti, anne evlenmeyi düşünüyorum, anneeeee bebeğim olacak anne, çocuk ağladı, anne şöyle, anne böyle velhasıl anne BEN ANNE DE OLSAM, BABA DA OLSAM YİNE SENİN YAVRUNUM .................................
yaradan bile anneliğin mükafatını CENNET'le müjdelemiş. Var mı bundan ötesi......


Ya bir de evlat penceresinden bakıldığında ..................

Ben de anne oldum... Annemin ve belki de hemen tüm annelerin dediği gibi ANNE olunca anlarsın, kelimesinin anlamını ben de anne olunca anladım. Ve küçük bir kızken ya da ergenlikte anneme yaptığım kaprisler, yararamazlıklar, onu endişelendiren davranışlarım nedeniyle nasıl da pişman oldum . Belki de korktum inşallah benim evlatlarımda, benim yaptığım yaramazlıklarla annemi üzüp endişelendirdiğim gibi (Bir keresinde abimlere özenip inşaat tepelerinden yığıntı halinde kumlara atlarken parmağımı kırdım, bisiklet kazasında burnumun ucu koptu ve kemiğim krıldı, başparmağım apse olduğunda doktora gitme korkusundan geciktirdiğimde TAM kesilecekken son anda babam tarafından kurtarıldı, defalarca dişçiye gidilip korkudan kapıdan dönüldüğü, geceleri de ağrıdan kimseyi uyutmadığım.....liste devam edip gidiyor anılarımı ayrı sayfalarda anlatacağım ) beni endişelendirmezler.

Canım annecim sabır taşıydı zaten nasıl katlandı bilmem 6 çocuk, bir kayın, sürüyle köyden yatılı gelen misafirler, makine olmasına rağmen çok çalışmaktan yorulmasın diye elde yıkanan çamaşırlar, makine yorulurmuş anacım sen nasıl bir makineydin ki hiç yorulmadan, hiç usanmadan, 6 çocuk doğurup büyüttün (2 kardeşimiz de vefat etti) diktin giydirdin, pişirdin yedirdin, giymedin giydirdin, yemedin yedirdin, hiç şikayet etmedin, ayakların, bacakların varislerle doluyken çocuklar, gelinler, damat, torunlar, komşular hepimizi memnun etmek için koşturdun durdun. Annecim ben hayatımda hakikaten senin kadar güçlübir insan görmedim desem yeridir. Sırf benim annem olduğun için değil, bence gerçek, yoksa bu kadar yükle bu kadar acıya, fedakarlığa ve bazen bunların karşılığı hayal kırıklrkları olmasına rağmen dayanabilmek..... Tabiki hayatının en büyük imtihanı olan o amansız hastalıkla boğuşurken

bile sağlam duruşun, hastalığının adını sen ağzına almadığın gibi, bizim de bu sağlam duruş karşısında seni teselli etmeye bile cesaret edemediğimiz o müthiş zorlu imtihanındaki sabrın ve tevekkülün karşısında hala hayret ve takdir alıyorsun. En ağrılı günlerinde bile kötüyüm, hastayım, ağrım var demediğin için zavallı kardeşini bile öldüğün gün bizim ısrarlarımızla zorla inandırmıştık kötüye gittiğine ve yetişememişti dünya gözüyle seni birkez daha görmeye.Keşke bu kadar güçlü olmasaydın da biz de sana doya doya sarılıp vedalaşabilseydik. Helallik alabilseydik. Allahtan hiç ümidini kesmemiştin son ana kadar şifa diledin, hiç şikayet etmeden....

sendenn sonra bu ilk yazışım, ilk dertleşmem, ilk yüzleşmem seninle ve kendimle, (bundan böyle yeri geldikçe ufak ufak yazacağım düşüncelerimi, yoksa hemen hergün yanlız kalınca kendi kendime tekrarlayıp durduğum düşüncelerim, duygularım bir volkan halinde patlayacak) zaten kızkardeşim olmadığından tek kızım diye hep yanlız hissederdim ya kendimi, sonunda sensiz kalınca büsbütün yanlız kaldım. kimseyi hatta bazen kardeşlerimi, akrabalarımı, komşularını evini bile görmek istemedim. Bana herşey senin yokluğunu anlatıyordu. Bu yokluk yerini hiçbirşeyin alamayacağı kocaman bir boşluk, artık özel günlerin gelmesi bile beni sevindirmiyor, bir yakınımızın düğünü olacak olsa nasıl heyecanlanırdık gitmek için, ben hep ne giyeceğimi düşünürdüm sen de bana kızardın 'ne olacak kızım dünya dolu çaputun var, giyersin birini' derdin, hele sensiz ilkdoğum günümde yokluğunu unutup, ilk çalan telefonda senin aradığını düşünmüştüm sonra hatırlayınca.... işte anneler günü de böyle günlerden, evlatlarım çok şükür yanımda, sağlıkla ama ben her zamanki gibi buruk, kırık, dökük, bu günler hep senin yokluğunu hatırlatan günler oldu artık. En kötüsü de nedense bayram sabahları oluyor. Hani derler ya bayramda öksüz yetim sevindirilir diye, ben de bayramda kendimi öksüz küçük bir kız gibi hissediyorum. sevindirilmeye, avutulmaya muhtaç küçük bir kız..............

Annecim ben bebekken de, çocukken de, elim ekmek tutup çalışmaya başlayınca da, evlenince de, anne olunca da, seni kaybedince de , sana olan sevgim, sana ihtiyacım, azalmadı azalmayacak .

RABBİMİZİN TÜM İNANANLARA VAAD ETTİĞİ CENNETİNDE, TÜM SEVENLERİMİZLE KAVUŞMAK ÜMİDİYLE

ANNECİM ANNELER GÜNÜN KUTLUOLSUN.

TÜM ANNELERİN VE ANNE ADAYLARININ DA ANNELER GÜNÜNÜ KUTLARIM.

ALLAH HERKESE ANNELİK DUYGUSUNU YAŞAMAYI NASİP ETSİN